Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010
Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010
Από την Εύα Στάμου
Friday, January 8, 2010
η κεντρομόλος καρδιά
Φοράω κόκκινα
Και μη σκεφτείς πως
Δεν σε πένθησα
Φοράω κόκκινα για νά ρθεις.
Σαν δέντρο με φωτάκια
Στάθηκα
Στη μέση του πουθενά
Έναν ολόκληρο χρόνο.
Την πλάτη σου έβλεπα
Όλο ν' απομακρύνεται
Κι εγώ στο χάος
Πέρα απ΄τον άξονά μου.
Αλλά τα φετινά Χριστούγεννα
Η κεντρομόλος καρδιά μου
Σε ξανάφερε
Καλοντυμένο, σκοτεινό
Μ' εκείνη τη γνωστή
Καμπαρντίνα της απόγνωσης
Να' ρχεσαι προς την ιστορία μου.
Γι αυτό άνθισα κόκκινα
Για να με δεις, επιτέλους, και να μείνεις!
Ελένη Γκίκα, Το γράμμα που λείπει, 2009
Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2010
Να έλλειπε μόνο ένα γράμμα!
Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2010
Καλή επιτυχία, Ελένη μου!
Κι όμως, έγινε κι αυτό!
Μετά απ' αυτό, παραιτούμαι επίσημα από ντελάλης της Ελένης Γκίκα!
Από κει κατευθείαν θα μαθένετε τα νέα της, γιατί αν στηριχθείτε σε μένα, θα μας βρει το επόμενο βιβλίο!
Μάθετε για την παρουσίαση του νέου της βιβλίου "Το γράμμα που λείπει...", ποιήματα, και για την συνάντηση "γιγάντων" του πνεύματος, των τεχνών και όχι μόνο, (βάλε και Παγιατάκη!) στην βραδιά της εκδήλωσης!
Εκδήλωση για τη νέα ποιητική συλλογή της ΕΛΕΝΗΣ ΓΚΙΚΑ με τίτλο «ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΠΟΥ ΛΕΙΠΕΙ»
Οι φωτογραφίες του βιβλίου είναι της Χαράς Παπαδημητρίου-Μπιρμπίλη.
Για το νέο βιβλίο το ποίημά τους θα πουν:
η οικογένεια Παπαδημητρίου,
η αναδεξιμιά της συγγραφέως, Νεφέλη Γιαννούδη,
και οι φίλοι ζωής: Φωτεινή Τσαλίκογλου, Κώστας Μουρσελάς, Αλέξης Ζήρας, Αντώνης Πρέκας, Αντώνης Σουρούνης,
Μανόλης Πρατικάκης, Ρίτσα Φράγκου-Κικίλια, Μαρία Λαμπαδαρίδου-Πόθου, Ρούλα Κακλαμανάκη, Librofilo, Ντανιέλα Κράλλη, Γιάννης Γιαννούδης (Nuwanda), Βίκυ Παγιατάκη, Ρίτσα Μασούρα, Νίκος Βελετάκος, Χριστίνα Κουμπάρου,
Βαγγέλης Γαρουφάλλου, Εύα Στάμου, Γιάννης Θηβαίος, Μαρία Συρίγου, Αργύρης Καστάνιας...
Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί με μουσικές της Αναστασίας Παπαδημητρίου.
Στο πιάνο ο μαέστρος Γιώργος Κωνσταντινίδης
Τραγούδι: Θάνος Πολύδωρας
Διοργανωτής: EKDOSEIS AGYRA
Είδος: Παρουσίαση
Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010 στις 7:30 μ.μ.
Solonos 124 polyhoros Agyra
Ο/Η Κατερίνα Δε.Στα.Πα; είπε...
Καλή επιτυχία, Ελένη μου!
Εδώ να δεις μαντάρα, που δεν πήρα είδηση τίποτα!
Καλοτάξιδο και Καλά να περάσετε!
Θα είναι μια φανταστική βραδιά!
Για Άλλες διαστάσεις!!!
Μπράβο, Ελένη! Χαίρομαι!
Μπράβο και στην Άγκυρα που ξέρει να κάνει Αλλιώτικες βραδιές!
Εγώ, εδώ, δεμένη στο λιμάνι, ως να επιτραπεί ο απόπλους...
Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009
ΕΛΕΝΗ ΓΚΙΚΑ - Το γράμμα που λείπει - ΑΓΚΥΡΑ
και απ' το blog της Ελένης και το δικό μου!ΕΛΕΝΗ ΓΚΙΚΑ
Το γράμμα που λείπει
Εκδόσεις: ΑΓΚΥΡΑ
Καλοτάξιδο, Ελένη μας!
Επιτέλους, ξανά, ποίηση!
Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009
ΑΝ ΕΒΡΙΣΚΕ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ
Να πάει κάπου να χωθεί
μονάχα ετούτο θέλει
χνουδάκι να γίνει
φύκι, όστρακο, ρείκι
χαμομήλι
να την αγγίζουν
να την πατούν
να την αφήνουν ήσυχη
έτσι να τους περνάει
δίπλα σαν φάντασμα
να μη μιλά
να μη γελά
να μην παίζει πια
ρόλο κανένα
Ο εαυτός της
ένα τίποτα ανακουφιστικό
Να πάει κάπου να χωθεί
πετρούλα θέλει να ‘ναι
ένα με την ξερολιθιά
να γκρεμιστεί με τον τοίχο
του αγίου Κάποτε
ή Ποτέ
Ήσυχη θέλει να είναι
δηλαδή Καμία
να μη χρειάζεται να γράφει
ιστορίες αμήχανες για να χάνεται
να μη χρειάζεται
το τραύλισμα στο ποίημα
να την ακούσει ο Θεός
και να την λυπηθεί
δίχως αυτή τη μάταιη
προσευχή της
Ν’ αναπαυτεί
χωρίς χαρτί
και δίχως άχρηστα λόγια
Να καταλάβει τι ψελλίζει
δίχως ποτέ της να το πει
στη νέα γλώσσα
την ανείπωτη
Να δει το γράμμα που αγνοεί
να σχηματίζεται
επάνω στο χαρτί
Αχειροποίητο
Και ας πεθάνει εν ανάγκη
ας στερηθεί τα πάντα
αφού έχει στερηθεί
έτσι φλύαρη βουβή
ήδη τα πάντα.
Αν έβρισκε το γράμμα….
Παρασκευή 25 Αυγούστου 2006
ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΤΟΠΤΡΟΥ
Πίσω απ’ το τζάμι
πρωταντίκρισε τον κόσμο
είναι δεν είναι
σαν παράσταση,
μυθιστόρημα,
όνειρο.
Πίσω απ’ το τζάμι
διάβασε τα πρώτα της
βιβλία
ψέμα, αλήθεια,
παράλληλο σύμπαν,
κόσμε μου.
Πίσω απ’ το τζάμι
έζησε μια ζωή
όπως έμαθε
να βλέπει
έρωτες, κόσμο, χρόνο,
χάδια να περνούν
Μονάχα τις ρυτίδες της
είδε ξαφνικά
μπροστά στον καθρέφτη.
Προτίμησε το τζάμι.
Είναι η θέμα, όπως και να το κάνεις, καλύτερη.
Παρασκευή 25 Αυγούστου 2006
ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΗ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ
Απ’ το πρωί καθαρίζει
τις τύψεις, πρώτα,
σε βάθος’
Αλλού να πάτε
εδώ στερήσατε μια ζωή.
Τη νοσταλγία, κατόπιν.
με τόσο παρελθόν
πού να προλάβει
το αμήχανο παρόν
να ξεμυτίσει.
Άφησε την ελπίδα
τελευταία.
Την πιο σκληρή.
Αν έλειπε αυτή
δεν θα ‘χε σπάσει
τόσες φορές τα μούτρα της
κάτι θα είχε ζήσει
δεν θ’ άφην’ έτσι τον καιρό
άμμο, νεράκι, αεράκι
να κυλήσει.
Αυτήν θα τιμωρήσει περισσότερο
κρατώντας την φυλακισμένη
ως το τέλος.
Συνήθισε εξάλλου.
Πού να πηγαίνει πια χωρίς αυτήν….
Παρασκευή 25 Αυγούστου 2006
O ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ
O ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ
Το πιο ωραίο τοπίο του κόσμου
είν’ ένα ον παράξενο’
το Α Μπάο Α Κου.
Ζει στη σκάλα του Πύργου της Νίκης
και περιμένει επισκέπτες στο κατώσκαλο.
Ελπίζει να είναι αθώοι και τολμηροί
για ν’ ανέβουν.
Στηρίζεται στο ότι δεν αφήνουν
πράγματα στη μέση να συνεχίσουν.
Αλλά για τη Νιρβάνα τους
δεν προσδοκεί
Συνήθως κουτρουβαλάει ζαρωμένο
και ούτε γάτα, ούτε ζημιά
σα να μην πέρασε καν απ’ αυτό τον κόσμο.
Το συναντάμε στο «βιβλίο των φανταστικών όντων»
κι είναι θρύλος του «Περί της Μαλαίας Μαγείας»
Στο πέρασμα των αιώνων το
Α Μπάο Α Κου έφτασε στον εξώστη του Πύργου, λένε,
μόνο μια φορά
Ένας το είδε
γαλάζιο να λάμπει σαν άστρο
τόσο πολύ
με μιαν αφή ροδάκινου
Κι αν φθάρηκαν τα σκαλοπάτια
από ορδές προσκυνητών
μονάχα ίχνη συνάντησαν οι πιο τυχεροί
και μια παράξενη γαλάζια φωτιά
ν’ αναβοσβήνει.
Όμως ποτέ δεν ήταν αρκετή.
Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2006, Καθαρά Δευτέρα
Το πιο ωραίο τοπίο του κόσμου
είν’ ένα ον παράξενο’
το Α Μπάο Α Κου.
Ζει στη σκάλα του Πύργου της Νίκης
και περιμένει επισκέπτες στο κατώσκαλο.
Ελπίζει να είναι αθώοι και τολμηροί
για ν’ ανέβουν.
Στηρίζεται στο ότι δεν αφήνουν
πράγματα στη μέση να συνεχίσουν.
Αλλά για τη Νιρβάνα τους
δεν προσδοκεί
Συνήθως κουτρουβαλάει ζαρωμένο
και ούτε γάτα, ούτε ζημιά
σα να μην πέρασε καν απ’ αυτό τον κόσμο.
Το συναντάμε στο «βιβλίο των φανταστικών όντων»
κι είναι θρύλος του «Περί της Μαλαίας Μαγείας»
Στο πέρασμα των αιώνων το
Α Μπάο Α Κου έφτασε στον εξώστη του Πύργου, λένε,
μόνο μια φορά
Ένας το είδε
γαλάζιο να λάμπει σαν άστρο
τόσο πολύ
με μιαν αφή ροδάκινου
Κι αν φθάρηκαν τα σκαλοπάτια
από ορδές προσκυνητών
μονάχα ίχνη συνάντησαν οι πιο τυχεροί
και μια παράξενη γαλάζια φωτιά
ν’ αναβοσβήνει.
Όμως ποτέ δεν ήταν αρκετή.
Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2006, Καθαρά Δευτέρα
ΕΡΑΣΤΗΣ ΣΚΥΛΟΣ
Ήταν γραπωμένος στη φούστα της
διέκρινε στα μαύρα μάτια του όλη την αγωνία
μάτια πιστά, εξαρτημένα
μ’ όλη την πίκρα της ανάγκης του
Αυτή το Φως,
Αυτή, Νερό
Αυτή, η αρχέγονη Πείνα του’
μια λαιμαργία υπαρξιακή
γι’ αυτό το πεταμένο κόκαλό της
για ένα της κόκαλο
δαντέλα έγινε στη φούστα της
κι αυτή να επιμένει
«στενός κορσές» πως είναι.
Στενεύει η αγάπη, άραγε;
Τη σκέψη της να φύγει
την κατάλαβε από τον κυματισμό
τη μύρισε στην μπροστινή της πιέτα
σα να σφύριξε ούριος άνεμος
τώρα θα τον αφήσει με τη φούστα σαν πανί
να βολοδέρνει
Κι αυτή γυμνή
ούτε το ύφασμα
ούτε και το παράσιτο,
αυτά τα πιστά μαύρα
αναγκεμένα μάτια
σαν του δαρμένου σκύλου
Πέμπτη 20 Ιουλίου 2006, 2η μέρα στις Εκατό Χουρμαδιές
3 Δεκέμβριος 2009 8:09 πμ